De peulen van de cacaoboom bevatten elk ongeveer 50 zaden; de zogeheten cacaobonen. Na de oogst worden deze een aantal dagen gefermenteerd en vervolgens gebrand. Dan zijn ze klaar om te vermalen en walsen tot cacaomassa. Na het malen wordt met een hydraulische pers (uitgevonden door een Nederlander in 1825) de cacaoboter gescheiden van droge massa, deze massa wordt vervolgens verwerkt tot cacaopoeder. Cacaoboter is bleekgeel van kleur en wordt gebruikt in chocolade en in ons geval: zeep.

In cacaoboter zit behalve een hoog gehalte aan verzadigde vetzuren (onder andere stearinezuur en palmitinezuur), ook xanthine, theobromine, flavonoïden, polyfenolen, magnesium en fenylethylamine. Het smelt bij lichaamstemperatuur en heeft de eigenschappen van een zogenaamde emolliens: dat wil zeggen dat het een laagje om je huid legt. Die wordt daardoor zachter en houdt beter vocht vast.

De cacaoboom groeit rond de evenaar. In Mexico en Guatemala verbouwde men al in 400 voor Christus cacao. De Maya’s hebben tekeningen achtergelaten van bruidsrituelen en andere religieuze feesten waarbij ze cacao gebruikten. Het werd ook als betaalmiddel gebruikt.
Dat cacao een kostbare stof is kun je ook aflezen aan de Latijnse naam. ‘Theobroma’ betekent 'voedsel voor de goden' en is bedacht door Linnaeus, de grote botanicus. 'Cacao' stamt af van het woord 'cacahuatl' uit het Nahuatl (Azteeks).