In de 12e eeuw gebruikte men calendula, ook bekend als goudsbloem, al voor brandwonden, wratten en zweren. Later, tijdens de Amerikaanse burgeroorlog en de Eerste Wereldoorlog werden de blaadjes van de calendula op open wonden gelegd en als ‘plantaardig jodium’ gebruikt. Daarnaast dacht men in de oudheid dat het kijken naar de prachtige goudkleurige bloemkopjes een slecht humeur kon verhelpen.
Tegenwoordig wordt goudsbloem nog steeds veel in producten (als zalven, crèmes en tandpasta) gebruikt die ondersteunend werken bij onder andere wondheling, gevoelige en geirriteerde huid, eczeem en acné.

Goudsbloem is een éénjarige tot tweejarige plant die zichzelf uitzaait. De blaadjes en bloemblaadjes zijn eetbaar. De bloemblaadjes worden ook gebruikt als thee en als kleurmiddel.

Belangrijke inhoudsstoffen zijn onder andere: flavonolglycosiden, triterpene sanoninen, slijmstoffen, bitterstoffen en carotenoïden.